ประวัติศาสตร์ลาว - เมืองมะรุขนคร ( ศรีโครตตะบอง )
รู้หรือไม่ ? ทำไมจึงมีศาสนา ควบคู่กับการบูชา พญานาค
เมืองมะรุกขะนคร สีโครตตะบอล ที่กล่าวในพงศาวดารจีนสมัยราชวงศ์ถัง ศรรตวรรธที่ 8 เล่าถึง สีโครตตะบอง ว่า โพ-ลรอ มีความเจริญรุ่งเรืองศิวิไล แต่เดิมนั้นตั้งอยู่ที่ปากเซ บั้งไฟในสมัยก่อน เจ้าฟ้างุ้ม บันทึกเรื่องราวในอาณาจักรล้านช้าง บางสมัยได้ได้ขยายอาณาเขตออกอย่างกว้างขวาง 2 ฝั่ง แม่นํ้าโขงตอนกลาง คือทางทิศเหนือตั้งแต่เขตเวียงจันทน์ หนองคาย อุดรธานี ไปจนถึง จำปาสัก อุบลราชธานี ตามสายแม่นํ้ามูน
อาณาจักรสีโครตตะบอง นี้เป็นอันเดียวกับคำว่า " พะนม " ที่พวกจีน เรียกว่า ฟูนัน ใน ศรรตวรรษที่ 3 และเส้นทางของอาณาจักรฟูนัน อาจตั้งอยู่ 2 ฝั่งแหล่งแม่นํ้าโขง บริเวณที่เป็นแขวงคำม่วนและนครพนมในปัจจุบัน ซึ่งตำนาน อุรังคธาตุโบราณ ให้ชื่อว่า สีโครตตะบอง คนส่วนใหญ่ที่อาศัยอยู่ในเขตนี้ เป็นถิ่นดั้งเดิมทีอุรังคธาตุ เรียกว่า " พวกนาค " หรือ เป็นเผ่าลาว-ไท รุ่นแรก ที่นับถือนาค หรือ บูชานาค " งูเงือก " เหมือนกับอินเดียหรือจีนในสมัยโบราณ ต่อมาก็เปลี่ยนมานับถือพุทธศาสนามากขึ้น ควบคู่กับการบูชานาค เพราะตั้งแต่เดิมนั้นมีเชื้อสายพญานาค และ นับถือพญานาค
พระธาตุสีโครตตะบองตั้งอยู่ที่เมืองท่าแขก แขวงคำม่วน และ ธาตุพนม ตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกของแม่นํ้าโขง แขวงนครพนม ประเทศไทย ในปัจจุบัน ตำนานอุรังคธาตุ กล่าวว่า มีเจ้าเมือง 5 หัวเมือง ได้ร่วมกันสร้างธาตุพนม คือ
1. พระยานันทะเสน เมืองสีโครตตะบอง
2. พระยาอินทปัทนคร เมืองเขมร
3. พระยาคำแดง เมืองหนองหามน้อย
4. พระยาสุวัณพิงคาร เมืองหนองหามหลวง
5. พระยาจุลนิพิมทัศ
อาณาจักรสีโครตตะบอง นั้นมีจริง มีศูนย์กลางตั้งอยู่บริเวณแขวงคำม่วน และ นครพนม และ เมืองนี้เกิดขึ้นเมื่อใดนั้นยากที่จะกำหนด พระยานันทะเสนนั้นเป็นเชื้อสายของพระยาสีโครตตะบอง ในเมื่อสิ้นสมัยของพระยานันทเสน แล้วเกิดภัยพิบัติขึ้น จึงได้ย้ายเมืองสีโครตตะบอง ไปตั้งอยู่ฝั่งของแม่นํ้าโขง อยู่บริเวณบ้านธาตุพนม และได้ตั้งชื่อว่า " เมืองมะรุขนคร " ประชาชนได้รู้จักเจ้าเมือง " นางเทอะบุปผา " น้องสาวของพระยานันเสน ซึ่งเป็นพระยาปกครองเมือง มรุขนคร สีโครตตะบอง เมื่อหมดสมัย นางเทอะบุปผาแล้ว พระยาสุมิตธรรมอิฐศา ได้ขึ้นมาเป็นใหญ่ในอาณาจักรสีโครตตะบอง มีเมืองหลวงอยู่ที่ มะรุขนคร ในสมัยนี้ อาณาจักรมีความรุ่งเรืองมาก อยู่เย็นเป็นสุข เมื่อสิ้นสมัย พระยาสุมิตธรรมวิงศาแล้ว พระยานิสุละราช ขึ้นเป็นใหญ่แทน แต่พระยานิสุละราชมีความอ่อนแอ ไม่ตะ้งอยู่ในศีลธรรม บ่าวไพร่ ราษฏรเดือดร้อน เกิดสงครามขึ้น และเวลานั้นเขมรได้พยายามบุกยึดเข้ามา ในที่สุดก็ตกเป็นหัวเมืองขึ้น ในศรรตวรรษที่ 7 คริสตศักราช 1181 พอเขมรได้ตั้งศูนย์การปกครอง อยู่ที่ภาคอีสานและภาคกลางของลาวลงไปถึงจำปาสัก
พวกจีนเรียกว่า ประเทศฟูนัน ต่อมาประเทศฟูนัน ได้แบ่งออกเป็น เจนละนํ้า และ เจนละบก และในตอนนี้ไม่ได้ยินเรียกว่า เมืองมะรุขนคร คือแต่เก่า สันนิษฐานว่า จะเปลี่ยนไปตอนที่ได้แบ่งอาณาจักรสีโครตตะบอง ออกเป็น " เจนละบก เจนละนํ้า "
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น