ประวัติศาสตร์ลาว - ประวัติวันครูแห่งชาติ วันที่ 7 ตุลาคม
วันที่ 7 ตุลาคม วันครูแห่งชาติลาว มวลมนุษย์ได้ดำเนินการพัฒนาตนเอง ให้มีความก้าวหน้าไปอย่างไม่หยุดยั้ง อันได้ทำให้สังคมมนุษย?ได้มีการเปลี่ยนจากระบอบนี้ไปสู่ระบอบสังคมอื่น ในขบวนวิวัฒพัฒนาการดังกล่าว ครูได้มีบทบาทประกอบส่วนอันสำคัญ ที่ไม่มีใครและคนใดจะปฏิเสธได้ ฉะนั้นจึงขอยกปัญหามาตั้งขึ้นว่า คนแบบไหนจึงเรียกว่าครู ? คำว่าครู เป็นคำพูดที่สืบทอดกันมากเช่นคนมาแล้ว
ครู หมายถึง คนที่มีความรู้และประสบการณ์ ซึ่งผู้นั้นสามารถไปถ่ายทอดความรู้ และประสบการณ์นั้นไปสู่ผู้อื่นๆ รูปการถ่ายทอดความรู้จากผู้รู้ไปสู่ผู้ไม่รู้ เรียกว่า การสอนและการเรียน สำหรับประเทศลาวเรา เมื่อพูดถึง การสอน-การเรียน หรือ พูดโดยรวมเป็นการศึกษา ถ้าจะเปรียบเทียบขั้นตอนเริ่มต้นของพวกเรากับการขยายตัวของโลก ในเวลานั้นเป็นพวกเรายังอยู่ห่างไกลจากโลกมากที่สุด ตัวอย่าง บรรดาประเทศยุโรปตะวันตก เช่น อังกฤษ และฝรั่งเศส ในศรรตวรรธที่ XII ( 12 ) ประชาชนได้หันจากการกสิกรรม เปลี่ยนมาเป็นการยึดถืออาชีพการค้า เกิดมีตัวเมืองการค้า และตัวเมืองอุตสาหกรรมแล้ว ตรงกันข้ามอยู่ประเทศลาวของพวกเรา ในศรรตวรรธ ที่ XIV (14) เจ้าฟ้างุ้ม กษัติรย์องค์แรกของลาว เพียงแต่ได้นำเอาศาสนาพุทธเข้ามาเผยแผ่ทำให้ประเทศเรามีวัดวาอาราม ซึ่งถือว่าเป็นโรงเรียนแห่งแรก สำหรับเด็กลาว อาจพูดได้ว่า อืทธิพลทางศาสนาได้ส่งผลสะท้อนถึงพ่อแม่ และเด็กลาวสูงที่สุดและยาวนานมาเป็นเวลามาเป็นเวลาหลายร้อยปี ดั่งที่แสดงให้เห็นในเบื้องต้นเป็นพ่อแม่ เป็นครูเพื่อสอนลูกของตนอยู่ในครอบครัว โดยเอาประสบการณ์ของตนอยู่ในการทำงานประจำวัน ขนบธรรมเนียมฮีตครองประเพณีตามความเชื่อถือมาเป็นการศึกษาลูก เพื่อให้รู้จักออกแรงงาน กลายเป็นผู้สืบทอดที่บริสุทธิ์ของพ่อแม่ตามความเชื่อถือ เป้าหมายสูงไปกว่านั้นเป็นสิ่งลูกเข้าไปบอก หรือ เป็นสังกะสีที่วัด เพื่อรํ่าเรียนอ่าน รอบรู้หลักวิชา และฤทธิ์เดชมนต์คาถา โดยเป็นครูบาอาจารย์เป็นผู้สอน และส่งความรู้เช่น จริยธรรม การวาดเขียน การปั้น การระบายสี ยาพื้นเมือง วิชาอาคม ตลอดจนถึงระเบียบวินัยต่างๆ ที่พระพุทธเจ้าที่ได้กล่าวไว้เป็นคำสอน รูปการเรียนการสอนอยู่ที่วัด เวลานั้นยังไม่ทันได้กล่าวถึงชั้นและระดับสำหรับผู้เรียน แต่ถือเอาชั้นจากการบอก มาเป็นการตีราคาเป็นราคา ถึงระดับความรู้
ภายหลังพวกล่าเมืองขึ้นฝรั่งเศสได้มายึดครองลาวในปี ค.ศ. 1893 เป็นต้นมา พวกเขาไม่ได้เอาใจใส่ถึงการขยายโรงเรียนในประเทศลาวสักเท่าไหร่ มาถึงปี ค.ศ. 1905 ทั่วประเทศมีโรงเรียนเพียงแค่ 2 แห่งคือ หลวงพระบาง และ เวียงจันทน์
คนลาวที่ได้เข้าเรียนมีน้อยมาก ในจำนวนดังกล่าว ได้มีคนลาวชื่อ ท้าวคำ ได้เรียนจบห้องที่ 1 ( ป.6 ) ปี ค.ศ. 1907 ท้าวคำ ได้เข้าร่วมรับการอบรมครู ซึ่งถือว่าเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของชาติลาว ที่ได้มีการจัดอบรมครู ด้วยพวกล่าเมืองขึ้นฝรั่ง เห็นอิทธิพลของพระสงฆ์ในวงการการศึกษา พวกเขาจึงเปลี่ยนนโยบายเพื่อขยายโรงเรียนให้กว้างออกกว่าเก่า ด้วยรูปการเปิดให้มีโรงเรียนสร้างครูสงฆ์ ขึ้นในปี 1907 ที่วัดจัน ซึ่งประกอบด้วยพระสงฆ์ 50 กว่าองค์ได้เข้าเรียน ท้าวคำก็เป็นครูสอนที่โรงเรียนประถมแห่งนี้ ด้วยจิตใจรักชาติของนายครูคำ ในเวลาสอนอยู่ที่โรงเรียนสร้างครูสงฆ์ นายคูคำ ได้เอาใจใส่ศึกษาให้พระสงฆ์ที่จะเป็นครูให้มีความรักชาติลาว เพื่อไม่ให้ชาวลาวเสื่อมกลายเป็นชาติฝรั่ง ด้วยพระสงฆ์ได้รับการศึกษาอบรมอยู่ในโรงเรียน คือเช่นนั้น
ภายหลังที่พวกเขาจบการอบรมครูแล้ว ก็ได้มีพระสงฆ์หลายองค์ไม่ไปเป็นครู เพื่อใช้นโยบายการศึกษาของพวกล่าเมืองขึ้นฝรั่ง
ปี ค.ศ. 1913 ครูคำได้สอนอยู่ที่โรงเรียน ตับโฟแลง ( บีเอ ตับโฟแลง ) รวมมีครูลาว 3 คน มาถึงกลางเดือนพฤศจิกายน ปี ค.ศ. 1920 ขบวนการต่อสู้ของประชาชนลาวนำโดยนายครูคำ ได้ประทุขึ้นที่เวียงจันทน์ การต่อสู้ได้ดำเนินไปอย่างรุนแรง ครูคำได้โหมออกจากคุก แล้วข้ามแม่นํ้าโขงไปอาศัยอยู่กับพี่น้องที่บางกอง ( ประเทศไทย ) ปี 1949 นายครูคำได้เจ็บป่วย และ เสียชีวิตด้วยโรคของท่านอยู่ที่วัดศรีธาราม ( ประเทศไทย ) ภายหลังประชาชนลาวได้ลุกขึ้นยึดอำนาจ ในวันที่ 12 ตุลาคม 1945 เป็นต้นมา การศึกษามีลักษณะชาติ จึงค่อยๆปรากฏตัวเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา การต่อสู้ของประชาชนลาวบรรดาเผ่า เพื่อต้านกับรัฐที่ล่าเมืองขึ้นแบบใหม่ของจักรพรรดิภายนอกและผู้รุกราน ได้รับชัยชนะและสาะารณรัฐ ประชาธิปไตยประชาชนลาว ได้รับการสถาปนาขึ้นในวันที่ 2 ธันวาคม 1975 เหตุการณ์ประวัติศาสตร์ดังกล่าวก็ได้เป็นเงื่อนไขเอื้ออำนวยให้แก่การศึกษาของลาว ได้รับการสถาปนาขึ้นในวันที่ 2 ธันวาคม 1975 เหตุการณ์ประวัติศาสตร์ดังกล่าวก็ได้เป็นเงื่อนไขเอื้ออำนวยให้แก่การศึกษาของลาว ได้รับการพัฒนา โรงเรียนได้ขยายตัวอย่างไว จากตัวเมืองไปสู่ชนบท ลูกหลานของประชาชน บรรดาเผ่าได้เข้ารํ่าเรียนอยู่ที่โรงเรียน พวกเราได้มีครูที่มีนํ้าใจรักประเทศชาติ มีความรู้ ความสามารถ ซึ่งได้ผ่านการอบรมมาจากหลายประเทศ ในภาคพื้นแห่งโลกตะวันตก ตะวันออกและจากการก่อสร้าง อยู่ภายในประเทศอย่างเพียงพอ พวกเขาเหล่านั้นได้นำเอาความรู้ความสามารถส่วนก่อสร้างประเทศชาติ เพื่อนำเอาความสมบูรณ์พูนสุขมาสู่ประชาชนบรรดาเผ่า ชื่อเสียงของครูได้ติดพันกับขบวนวิวัฒแห่งการพัฒนาประเทศชาติมาแต่ละสมัย
ดังนั้นเพื่อทำให้ความสำนึกถึงคุณงามความดีของครูในสังคม ได้กลายเป็นพฤติกรรมในตัวจริง จึงเห็นมีความจำเป็นจะต้องกำหนดให้มีวันครู แห่งชาติลาว โดยกำหนดเอาวันเข้ารับราชการ เพื่อเป็นครูของนายครูคำ ซึ่งเป็นครูผู้ที่มีสัญชาติลาวคนแรก และกำหนดวันที่ 7 ตุลาคม เพื่อเป็นวันครูแห่งชาติลาว
ภายหลังพวกล่าเมืองขึ้นฝรั่งเศสได้มายึดครองลาวในปี ค.ศ. 1893 เป็นต้นมา พวกเขาไม่ได้เอาใจใส่ถึงการขยายโรงเรียนในประเทศลาวสักเท่าไหร่ มาถึงปี ค.ศ. 1905 ทั่วประเทศมีโรงเรียนเพียงแค่ 2 แห่งคือ หลวงพระบาง และ เวียงจันทน์
คนลาวที่ได้เข้าเรียนมีน้อยมาก ในจำนวนดังกล่าว ได้มีคนลาวชื่อ ท้าวคำ ได้เรียนจบห้องที่ 1 ( ป.6 ) ปี ค.ศ. 1907 ท้าวคำ ได้เข้าร่วมรับการอบรมครู ซึ่งถือว่าเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของชาติลาว ที่ได้มีการจัดอบรมครู ด้วยพวกล่าเมืองขึ้นฝรั่ง เห็นอิทธิพลของพระสงฆ์ในวงการการศึกษา พวกเขาจึงเปลี่ยนนโยบายเพื่อขยายโรงเรียนให้กว้างออกกว่าเก่า ด้วยรูปการเปิดให้มีโรงเรียนสร้างครูสงฆ์ ขึ้นในปี 1907 ที่วัดจัน ซึ่งประกอบด้วยพระสงฆ์ 50 กว่าองค์ได้เข้าเรียน ท้าวคำก็เป็นครูสอนที่โรงเรียนประถมแห่งนี้ ด้วยจิตใจรักชาติของนายครูคำ ในเวลาสอนอยู่ที่โรงเรียนสร้างครูสงฆ์ นายคูคำ ได้เอาใจใส่ศึกษาให้พระสงฆ์ที่จะเป็นครูให้มีความรักชาติลาว เพื่อไม่ให้ชาวลาวเสื่อมกลายเป็นชาติฝรั่ง ด้วยพระสงฆ์ได้รับการศึกษาอบรมอยู่ในโรงเรียน คือเช่นนั้น
ภายหลังที่พวกเขาจบการอบรมครูแล้ว ก็ได้มีพระสงฆ์หลายองค์ไม่ไปเป็นครู เพื่อใช้นโยบายการศึกษาของพวกล่าเมืองขึ้นฝรั่ง
ปี ค.ศ. 1913 ครูคำได้สอนอยู่ที่โรงเรียน ตับโฟแลง ( บีเอ ตับโฟแลง ) รวมมีครูลาว 3 คน มาถึงกลางเดือนพฤศจิกายน ปี ค.ศ. 1920 ขบวนการต่อสู้ของประชาชนลาวนำโดยนายครูคำ ได้ประทุขึ้นที่เวียงจันทน์ การต่อสู้ได้ดำเนินไปอย่างรุนแรง ครูคำได้โหมออกจากคุก แล้วข้ามแม่นํ้าโขงไปอาศัยอยู่กับพี่น้องที่บางกอง ( ประเทศไทย ) ปี 1949 นายครูคำได้เจ็บป่วย และ เสียชีวิตด้วยโรคของท่านอยู่ที่วัดศรีธาราม ( ประเทศไทย ) ภายหลังประชาชนลาวได้ลุกขึ้นยึดอำนาจ ในวันที่ 12 ตุลาคม 1945 เป็นต้นมา การศึกษามีลักษณะชาติ จึงค่อยๆปรากฏตัวเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา การต่อสู้ของประชาชนลาวบรรดาเผ่า เพื่อต้านกับรัฐที่ล่าเมืองขึ้นแบบใหม่ของจักรพรรดิภายนอกและผู้รุกราน ได้รับชัยชนะและสาะารณรัฐ ประชาธิปไตยประชาชนลาว ได้รับการสถาปนาขึ้นในวันที่ 2 ธันวาคม 1975 เหตุการณ์ประวัติศาสตร์ดังกล่าวก็ได้เป็นเงื่อนไขเอื้ออำนวยให้แก่การศึกษาของลาว ได้รับการสถาปนาขึ้นในวันที่ 2 ธันวาคม 1975 เหตุการณ์ประวัติศาสตร์ดังกล่าวก็ได้เป็นเงื่อนไขเอื้ออำนวยให้แก่การศึกษาของลาว ได้รับการพัฒนา โรงเรียนได้ขยายตัวอย่างไว จากตัวเมืองไปสู่ชนบท ลูกหลานของประชาชน บรรดาเผ่าได้เข้ารํ่าเรียนอยู่ที่โรงเรียน พวกเราได้มีครูที่มีนํ้าใจรักประเทศชาติ มีความรู้ ความสามารถ ซึ่งได้ผ่านการอบรมมาจากหลายประเทศ ในภาคพื้นแห่งโลกตะวันตก ตะวันออกและจากการก่อสร้าง อยู่ภายในประเทศอย่างเพียงพอ พวกเขาเหล่านั้นได้นำเอาความรู้ความสามารถส่วนก่อสร้างประเทศชาติ เพื่อนำเอาความสมบูรณ์พูนสุขมาสู่ประชาชนบรรดาเผ่า ชื่อเสียงของครูได้ติดพันกับขบวนวิวัฒแห่งการพัฒนาประเทศชาติมาแต่ละสมัย
ดังนั้นเพื่อทำให้ความสำนึกถึงคุณงามความดีของครูในสังคม ได้กลายเป็นพฤติกรรมในตัวจริง จึงเห็นมีความจำเป็นจะต้องกำหนดให้มีวันครู แห่งชาติลาว โดยกำหนดเอาวันเข้ารับราชการ เพื่อเป็นครูของนายครูคำ ซึ่งเป็นครูผู้ที่มีสัญชาติลาวคนแรก และกำหนดวันที่ 7 ตุลาคม เพื่อเป็นวันครูแห่งชาติลาว
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น